Vandaag had ik er geen zin in. Maar ja, zo’n dagelijkse artistieke exercitie houd me geestelijk gezond, dus vooruit maar weer. Mijn plan was om het wat eenvoudig te houden vandaag. Ik dacht ‘iets met rusten in het midden’. Een gedicht van Lucebert schoot me te binnen:

‘Onder wolken vogels varen

onder golven vliegen vissen

maar daartussen rust de visser

Golven worden hoge wolken

wolken worden hoge golven

maar intussen rust de visser.’

De daggodin was Kwan Yin. Gisteren schilderde ik een yin visje en dat vond ik wel een mooi motief om te gebruiken dus nadat ik eerst Clitootje rustig in het midden had gezet tekende en schilderde ik een zee van yinvisjes. Ik was van plan om de zee roze te maken (als het collectief onbewuste vrouwelijke) en de wolken lichtblauw (yangwolkjes), maar gelukkig nam mijn intuïtie het van mijn plan over en liet het zonnestralen regenen en de zee in de liefdessoep lopen.