Hallo lieve mensen, hier weer een volgende pagina uit het opwindende leven van Clitootje.

Na gisteren een beetje te lang gestudeerd te hebben op de vorm van het bekken van de vrouw, was het zaak om vandaag mijn balans weer snel te herstellen.

Het werk van gisteren vroeg wel om een vervolg, maar ik wilde duidelijk niet meer op dezelfde weg doorgaan. Het mocht allemaal wat eenvoudiger, wat minder ambitieus misschien, en moeitelozer. Vooral de eerste tekenfase, waarin ik nog de grenzen van de vorm zocht, wilde ik zo snel mogelijk achter me laten, zodat ik lekker kon overschakelen op mijn penseel en wat vrijer kon gaan vloeien en expressie geven. Wat meer kon gaan spelen.

Maar de vorm van het vrouwelijk bekken is natuurlijk wel vele malen complexer dan de vorm van onze Clitootje zelf. Clitootje is superflexibel en zacht, ze kan, als ze wil, de vormen van het hele alfabet aannemen (¡) (zie post van 19 oktober 2023)

Clitootje doet nooit zo moeilijk. Clitootje is de belichaming van de eenvoud zelve (¡)

🫶🏻 I just love her 🫶🏻

maar om dus een vorm, die je eigenlijk nog niet bepaald in je vingers hebt zitten, te vereenvoudigen… dat is echt wel een grote tough cookie kunst op zich hoor. Dat wil zeggen, wanneer je van de keiharde 3D realiteit uit wilt gaan. En dat wilde ik, als houvast en voor de zekerheid *

*(over de zekerheid en de weg van buiten naar binnen t.o.v. de weg van binnen naar buiten wil ik later nog wel eens verder door-bomen, maar hier en nu nog maar even niet !)

Enfin, ik stak eerst maar eens een kaarsje aan, in de uitgeholde rozenkwarts steen, zakte een beetje meer uit mijn hoofd in mijn lijf, en vroeg om Leiding aan de 52 prachtige, zachtroze ruggen van mijn Godinnen orakelkaarten. Dat bracht me direct al een prettig en zacht ontroerd gevoel, dus dat gaf vertrouwen in de hele onderneming.

De Ierse Godin Maeve draaide zich om en wees me duidelijk en bloedserieus op mijn verantwoordelijkheid.

De Godin Maeve herinnert je eraan dat je heelheid kunt bereiken door de verantwoordelijkheid voor je leven te nemen, in wat voor toestand je ook bevindt.

Oké ….

Als model had ik het bekken van een schaap voor mijn neus gezet, want een echt vrouwmens-bekken of anatomisch model ervan heb ik niet (lijkt me trouwens wel heel gaaf om te hebben). Ik wilde naar een echt bekken kijken en geen plat plaatje, want zo kon ik zelf de invalshoek bepalen en hoefde ik geen tekening van iemand anders meer na te tekenen.

Sja…en toen zag ik, door mijn eerzucht heen, de volgende bui gelukkig alweer snel hangen (‘veel te veel moeizaam werk voor slechts 1 dag, daar ga je straks vast wéér nat op en dat hoeft niet meer hoor!!’)

Dus toen ging ik toch maar weer snel op zoek naar een nieuw mooi plaatje van een bekken van een vrouwmens. Die vond ik gelukkig al snel, nota bene in mijn eigen collectie. En het was ook nog eens een veel completer voorbeeld dan dat van gisteren. Hoera (¡)

Toen bedacht ik dat het me nog veel meer tijd en moeite zou besparen als ik de tekening gewoon lekker schaamteloos zou overtrekken mbv carbonpapier (¡)

~en dr.Arts zei dat het goed was.

Al snel stond er een perfect overgetrokken tekening van de pelvis op papier, inclusief eierstokken, baarmoeder en….helemaal onderaan het schaambeen of venusbot ontdekte ik ineens het lichaam (armen en beentjes) van onze eigen goeie ouwe trouwe CLITOOTJE op haar eigen vaste plekje.

~en dr.Arts ging helemaal uit haar bol (¡)

Het bot-gedeelte kreeg een pastelle paars-blauwe look en ik realiseerde me, al schilderend, dat botten alleen maar dood zijn als ze geen deel meer uitmaken van een levend lichaam.

De overige, zachtere organen kleurde ik zachtroze, rood en oranje. Daarna besloot ik dat het mooier (dramatisch sterker) zou zijn om de omgeving donker te laten contrasteren met het lichte gevulde bekken, dus maakte ik het beeld met ‘zwarte’ inkt af.

~en dr.Arts zag dat het voor vandaag zo wel genoeg was geweest.