Mijn dagboektekening is, nu ik deze woorden hier schrijf, nog steeds niet af, maar er moeten nu eerst even een heleboel woorden worden uitgetypt, want ik ben nu al uren bezig aan een voor mijn doen véél te ingewikkelde tekening.

Zucht.

Hieronder zie je de dagtekening in een onaf stadium, in proces picturaal dus.

Het concept leek zo leuk; via de pijn in mijn rechterheup, die ik er niet goed uitgedanst kreeg, maar me wel weer op het spoor zette van mijn lichaam als tempel te erkennen (en de ziel als tempelbewaarder),

naar dat mijn oog tijdens het hippyshaken viel op een oud cisters tekeningetje waarop twee Clitootjes elkaar omarmen en ik ineens de overeenkomst in vorm zag tussen de twee Cisters en het Bekken (met een beetje fantasie dan hè) plus het heerlijke gevoel dat ik de hele tijd vol trots en dankbaarheid ben over het feit dat ik nu mijn eigen Clitootjes Topfan Club bij elkaar heb getekend en geschreven 🫶🏻 (die nu al bestaat uit 16 vrouwen, die ik ook allemaal in het ECHT ken en LIEFHEB (¡) WAT EEN RIJKDOM, ZOVEEL LIEVE ECHTE SISTERS, LEVE JULLIE !!!,

eh, nou ja, dat alles bij elkaar opgeteld dus, bracht me op het geniale idee om dat allemaal in één tekening samen te brengen.

Deze:

Plus deze:

Nou, zoals je op de allerbovenste tekening kunt zien ben ik dus intussen behoorlijk vastgelopen in de uitvoering van het concept.

De Cisters zijn met hun hoofden klem komen te zitten in de ribbenkast die ik er ook nog zo nodig bij moest tekenen.

Al met al veel te veel linkerhersenhelft activiteiten dan goed voelt voor mij vandaag en daarmee een flinke weerstand om nu nog door te gaan met schetsen.

En ik ben intussen wel ruim 4 uur verder …, zucht, steun, nou, nog even dan..:

Voor vandaag laat ik het hierbij, hoewel ik het wel lastig blijf vinden om geen ‘af’ dag-resultaat te hebben, maar ja, nu heb ik voor morgen alvast een nieuw ontwerp klaarleggen.

Ik ben benieuwd (¡)

P.s. de pijn in mijn heup laat zich niet meer voelen..

Leve dr.Arts (¡)