Een belangrijk verschil met mijn vroegere manier van werken is dat ik nu veel meer vertrouwen heb ontwikkeld in het van tevoren ‘niet hoeven weten’. Natuurlijk wil ik voordat ik daadwerkelijk ga schetsen een idee hebben, maar ik begin niet met schetsen.

Ik begin met het niet te weten, te mediteren, in te checken, af te stemmen op mijn fysieke lichaam, voelen, mijn hart vinden, haar vrij te laten ademen, misschien wat bewegen… allemaal hier en nu. Luisterend. Wat leeft er in mij wat nu aandacht vraagt ? En dan is mijn aandacht vanuit het denken (en de hardnekkige (¡) overtuiging dat ik ‘het moet weten’) verschoven naar ‘wat is er nu ?’

Ik sta toe dat er iets vanuit mijn onbewuste weten opkomt en zich laat voelen aan mijn liefdevol waarnemende geest.

Dat kan nog steeds heel vaag zijn. Dan, in deze meditatieve en open staat pak ik mijn orakelkaarten, ik schud ze en vertrouw erop dat de kaarten precies laten zien waar ik nu naar mag kijken.

Dan krijg ik wel een beeld voor ogen en ga ik nadenken over de technieken (meestal mixed media) die ik passend vind bij het beeld. Of waar ik gewoon zin in heb. Dan weet ik welk papier en formaat daarvoor het beste geschikt is en begin ik met tekenen. Meestal nog zoekend met potlood, maar soms ook met een geschilderde achtergrond.

Al doende vertaal ik wat ik heb gevoeld en heb ingezien naar een Clitootje tekening. En ik ontwikkel steeds meer zelfvertrouwen in mijn teken en schildervaardigheid.

Ik heb geen idee wie nu deze woorden leest, maar ik vind het fijn om wat voor mij werkt op te schrijven en ik hoop dat wie dit leest er ook iets aan heeft !

Het feit dat ik iedere maandag tm vrijdag een bericht post op mijn openbare domein (deze dr.Arts.org ) en ik mijn berichten ook link aan mijn fbpagina, helpt me om in verbinding met ‘de wereld’ te blijven en daarmee met wat dat met mij doet. (Bijvoorbeeld zichtbaar zijn en toch niet gezien denken te worden en toch doorgaan met publiceren omdat het mij helpt groeien in mijn talent en plezier geeft en trots 🫶🏻 )

Maar ik blijf ook de hoop koesteren dat ik met mijn werk bijdraag aan een vrouwvriendelijkere wereld. Waar vrouwen meer kunnen ontspannen en vertrouwen op hun enorme scheppingskracht. En de moed hebben om te luisteren naar hun hart en lichaamswijsheid. Dóór de oude verwondingen die nog resten van eeuwenlange verminking door het patriarchaat. Dat we gaan staan in onze kracht. In verbinding.

Graag draag ik op mijn manier bij aan deze collectieve herrijzenis van wakker wordende vrouwen. Sisters (¡)

Ik schrijf dit nu op zaterdagochtend en weet nog niet of ik bij dit bericht een illustratie ga maken, nu niet direct in elk geval want ik heb zin om lekker te gaan lezen in mijn nieuwe boek:

‘Tempels van de Zwarte Zon’ , herinneren, bevrijden en bekrachtigen van vrouwelijke energie. Door Veerle Phara.